KERK IN KORTRIJK - O.L.VROUWEPAROCHIE





	WERKING PAROCHIERAAD O.L.VROUW De kerk staat voor grote uitdagingen, ook onze plaatselijke kerk. Het is nodig dat er mensen zijn die nadenken over de toekomst en wegen zoeken om de blijde boodschap door te geven in onze veranderende wereld. Het team van onze parochie staat in voor het beleid en heeft de eindverantwoordelijkheid, de parochieraad is de schakel tussen de gelovigen en dit beleid. Deken Geert zegt het mooier: “Als het team de regering is, dan is de parochieraad het parlement.” De leden van de parochieraad zijn vaak ook buurtverantwoordelijken en houden voeling met alles wat in de buurt leeft. Zij vergaderen slechts viermaal per jaar en het is dan ook begrijpelijk dat er telkens veel op het programma staat. Op 9 januari was dat ook weer het geval. Om de werking duidelijk te maken, beschrijven we enkele programmapunten. Elke parochieraad begint met gebed en bezinning. Onze inspiratie en onze werking moeten immers verankerd zijn in ons geloof en in God, de bron van ons leven. Er was op 9 januari ook een vormingsmoment: ‘Hoe zinvragen detecteren en beantwoorden?’ In gesprek met mensen uit de buurt is het belangrijk om goed te luisteren en op een aangepaste manier te reageren. Deken Geert weet dit helder te schetsen met veel inspirerende voorbeelden en hij laat ook voldoende ruimte om alles te bespreken. Na bezinning en studie gaat dan alle aandacht naar het concrete werk op onze parochie. We evalueren de seniorennamiddag van 3 november 2011 en nemen aanmerkingen mee naar volgend jaar. We wisselen ervaringen uit over de advent en kersttijd. We kijken vooruit naar de lichtmisviering voor jonge gezinnen. Hiervoor worden alle kinderen uitgenodigd die in het voorbije jaar in onze kerk werden gedoopt, ouders en familie mogen er natuurlijk ook bij zijn. We kiezen voor een gebedsviering met kinderzegen en bieden nadien graag een hapje en een drankje aan. We plannen ook de buurtmissen. We besteden aandacht aan Broederlijk Delen. Enkele leden zullen naar Roeselare gaan om inspiratie op te doen tijdens de startavond van Broederlijk Delen. Onthaal aan de kerk, Kerk&leven, … Het is slechts een greep uit ons programma. Onze parochieraad telt veertien leden. Van elke samenkomst maakt Beatrice een verslag. Op 19 maart vergaderen we weer, intussen werken we enthousiast verder aan wat ons zeer ter harte gaat: de O.L.Vrouwparochie. Marcel Kindermans.

	* * *





	LICHTMISVIERING Voor alle jonge gezinnen die het voorbije jaar in onze kerk een kindje lieten dopen. Een moment van dankbaarheid, een vraag om Gods zegen, een bidden voor toekomst, voor ons nieuwgeboren kindje. Daarvoor komen wij samen met alle nieuw-gedoopten, alle ouders, broertjes en zusjes, peters en meters, grootouders en familie. Zo brengen wij net als Maria eertijds, ons kindje onder Gods Vaderlijke zorg op zaterdag 28 januari om 18 uur in de O.L.Vrouwekerk. Gedoopt zijn of gedoopt leven het is een verchillend gegeven. Dopen doe je met water maar gedoopt leven begin t... juist daar! Want in jouw doen en laten gaat je ‘gedoopt zijn’ praten. Zo wordt het doopsel hét sacrament waar de ander je als gelovig in herkent.

	* * *



	KATHARINABEELD IS ‘TOPSTUK’ Minister van Cultuur, Joke Schauvliege heeft onlangs het Katharinabeeld uit de Gravenkapel toegevoegd aan de lijst van Vlaamse ‘topstukken’. Het gaat om roerend cultureel erfgoed van bijzondere archeologische en cultuurhistorische waarde. Dit albasten beeld van de heilige Katharina werd omstreeks 1373 gekapt door de bekende beeldhouwer André Beauneveu. Het was graaf Lodewijk van Male die in die periode de opdracht gaf aan Beauneveu een grafmonument voor hem te maken. Dit grafmonument zou komen in de gravenkapel die hij daarvoor liet bouwen. Het pronkstuk op zijn praalgraf zou de beeltenis worden van de H. Katharina op wiens naamfeest hij geboren was en zijn ganse leven veel eerbied had voor deze heilige. Maar kort voor zijn dood had de graaf beslist niet in Kortrijk maar in Rijsel begraven te worden. Zo werd het praalgraf nooit voltooid, enkel bleef het kostbare Katharianbeeld in het bezit van de O.L.Vrouwekerk. Het beeld heeft een hoogte van 186 cm. Het is geen strakke beeltenis, maar de sierlijke S-vorm is heel modieus en gewaagd voor die tijd. De onpersoonlijke maar lieftallige glimlach op het volronde gezicht en het sierlijke plooienspel zijn typisch voor de zogenaamde ‘internationale stijl’ die ook voor onze streken in de 14e eeuw van toepassing waren. Want op het einde van de 14e eeuw streefde men in de kunst naar een groter realisme. De H. Katharina was een koningsdochter die in het begin van de 4e eeuw geleefd heeft in Alexandrië. Het was in Alexandrië dat ze een dispuut zou overwonnen hebben met 50 heidense wijsheren, waardoor ze zich tot het christendom bekeerde. Dit tot grote ergernis van keizer Maximinus die haar hiervoor zelfs liet gevangen nemen en veroordeelde tot de marteldood. Als koningsdochter draagt de heilige Katharina een kroon op haar hoofd. In haar linkerhand heeft ze een wiel vast. Dit is een verwijzing naar het marteltuig van vier draaiende wielen voorzien van scherpe ijzeren punten. Toen Katharina daaraan vastgebonden werd deed volgens de legende een engel dat marteltuig uiteenspringen, waardoor vele heidenen die eromheen stonden gedood werden. In haar rechterhand heeft ze een zwaard vast. Want tenslotte werd ze met het zwaard onthoofd. Onderaan links is het gekroonde hoofd zichtbaar van keizer Maximinus die haar deze vreselijke marteldood deed ondergaan. Internationaal wordt dit beeld gewaardeerd als één van de mooiste beeldhouwwerken uit die tijd. Het ‘topstuk’ is dagelijks vrij te bewonderen in de Gravenkapel.

	* * *







	NIEUWJAARSONTMOETING Traditiegetrouw vond op de 2e zondag van januari de nieuwjaarsontmoeting plaats voor de parochiale medewerk(st)ers. Zowat 180 vrouwen, mannen en jongeren zetten zich op onze parochie vrijwillig in om samen kerk te vormen. Schitterend! Eerst vierden we op het feest van de openbaring van de Heer samen eucharistie. In het evangelie hoorden we hoe de wijzen de pasgeboren Koning kwamen bezoeken en geschenken meebrachten. Wat bieden wij Jezus aan vroeg de predikant zich af? Wellicht ‘onszelf’ is het mooiste geschenk dat we de Heer kunnen geven. Dit zal ook wel zo zijn voor onze vrijwillig(st)ers op de parochie die zich belangeloos maar vanuit hun gelovig zijn ten volle inzetten, gratis, pro Deo! Vooraleer naar de Gravenkapel te trekken voor de receptie las de deken een nieuwjaarsbriefje voor. Hieruit graag enkele fragmenten: “Goede mensen van de Onze-lieve-Vrouweparochie, het is met schroom dat ik hier sta en deze woorden tot u richt. De moeilijke dagen van het ‘weggaan’ van deken Marc verjaren binnenkort. We weten allemaal dat de dagen en weken die nu komen niet gemakkelijk zullen zijn. Ik wil dit verdriet niet opkloppen. Maar ik kan niet anders dan onze gemeenschappelijke kwetsuur noemen. We zijn geraakt in ons vertrouwen. En zo’n pijn geneest niet vlug. Ik vraag u heel nederig maar uitdrukkelijk om geduld te hebben met uzelf, om mekaar te steunen en de tijd te nemen om te rouwen. We moeten niet wegduwen en ook niet doen alsof het allemaal niets is. Maar we gaan de weg van de toekomst, net als de wijzen uit het Oosten, op zoek naar licht en leven. Ons licht en leven is een godmens, Jezus van Nazareth. Jezus is onze eenheid en onze vrede. Willen we in dit nieuwe jaar met nog meer openheid ons leven verbinden met het Zijne? Ik zal geen namen noemen maar wil gewoon danken. Ik ben een gelukkig pastoor dat ik samen mag werken met een gedreven team van mannen en vrouwen. Niet de pastoor maar het team, samen met de vele vrijwilligers, u bent de dragende groep van de parochiegemeenschap. En het team geeft leiding. Ik moet het team bedanken voor zoveel, maar sta me toch toe in het bijzonder te verwijzen naar de moeilijke ‘tussentijd’ zonder moderator. U bent ervoor gegaan om de parochie draaiende te houden. En het schip is blijven varen, mede dankzij uw inzet. Dank! In naam van het team dank ik de mensen die de verschillende werkgroepen bemannen en bevrouwen. Wat een luxe zoveel medewerk(st)ers, zoveel weelde aan inzet en energie. Toch wil ik u allen vragen om te helpen zorgen voor nieuwe en jonge krachten. Dit is een uitdaging voor alle parochies, wellicht. Vragen wij aan de Heer van de oogst, dat Hij ‘arbeiders stuurt om te oogsten’, mannen en vrouwen. En als het kan ook een paar religieuzen, en wie weet ergens een diaken en een priester? Goede mensen, onlangs las ik ergens in de krant dat er een wetenschappelijk onderzoek gedaan is naar het geluk van mensen. En ja, wat blijkt? Dat gelovigen die naar de kerk gaan, gelukkiger zijn dan andere mensen die dat niet doen. Waarmee heeft dit te maken? Met gemeenschap, met het vertrouwen dat je beleeft omdat je tot een vaste groep mag horen. En dat maakt gelukkig. Wat een mooie nieuwjaarswens: dat wij dit jaar nog liever met de Onze-Lieve-Vrouweparochie verbonden zouden zijn, wij die hier kerken, wij die hier ook vrijwilligerswerk doen. We vergroten ons eigen geluk en ook dat van mekaar.” Deken Geert Morlion.

	* * *


	Vrouwe Kerk Vergeet je oorsprong niet “goddelijk zaad in mensenakker” ondanks misgroeide takken aan de boom die al te machtig werd. Vergeet de boodschap niet -licht verdrijft de duisternis- ondanks de storm die schade aanricht aan jouw huis van eeuwen. Vergeet het Woord van Leven niet -ik zal er zijn voor jou- ondanks ontsporing, dwaling ontrouw, ja ondanks de dood. Vergeet je roeping niet -Gods tederheid gestalte geven- ondanks je falen en onmacht en het leed jou aangedaan. Vergeet niet kerk te zijn -gemeenschap naar Gods hart- in eenvoud deemoed en in hoop zo heeft Hij jou gewild en gaat Hij met je mee. Vrouwe Kerk, Geloof dat in jouw zwakheid Gods kracht volkomen wordt. (Zuster Caritas)