|
* * *
TERUGBLIK LAUDATENFEEST
Ja, het mag gezegd worden, opnieuw was het een bijzondere mooie
viering, deze keer verzorgd door onze jonge priester Pieter Delanoy
die stilaan de Laudaten beter leert kennen. En terwijl priester Marc
Dhondt ons tijdens de homilie liet genieten van een mooi sprookje om
de komst van Christus Koning te brengen en de vraag als besluit
welke iedereen aanspreekt… wat heb jij gedaan met…? Niet gemakkelijk
natuurlijk om te antwoorden, maar goed, morgen denken wij er wel
over na, want… ja, vandaag is het feest; ons feest waarbij wij
uiteraard eerst en vooral denken aan onze mede-laudaten André en
Gilbert van wie wij helaas afscheid namen het voorbije jaar. Het
doet toch telkens pijn om ons te herinneren aan de momenten dat wij
samen waren bij het lichten tijdens de vieringen.
Vanaf 12u sta ik op wacht bij onze klassieke locatie “Klokhof”, en
stilaan komt onze feestruimte vol te staan. Luidruchtig hé, die
Laudaten, want het is zo lang geleden dat zij eens opnieuw samen
waren. En uiteraard, samenhorigheid en vrolijkheid zijn van de
partij.
Wij zijn ook vereerd met de aanwezigheid van E.H. Bouckaert, alsook
van de heer Moerman, erevoorzitter van de kerkfabriek en mevrouw
Vanneste.
Onze pastoor-deken mocht ons feest inleiden met een prachtig gebed
en natuurlijk had hij het over de “gedecoreerden” voor niet minder
dan 25 jaar trouwe dienst aan onze genootschap. Het zal wel zijn dat
het belangrijk is want in K & L van verleden week was het reeds
aangekondigd, nl. dat 3 trouwe Laudaten een ereteken zouden
ontvangen. Vooreerst kwam onze voorzitter Etienne Depraetere aan de
beurt, gevolgd door Marcellin Van Den Broecke en Eric Lodewijckx.
Laat het ons luid zeggen: een dikke proficiat en dank aan deze
trouwe Laudaten welke de fundamenten en de doelstellingen van onze
genootschap jaar na jaar en reeds 25 jaar lang beleefd hebben. Daar
zijn wij allemaal fier over.
Onze voorzitter Etienne kon tijdens zijn toespraak de nadruk leggen
op het feit dat, op vandaag, het lichten tijdens de
Eucharistieviering toch wel iets speciaals is dat je nergens anders
meer vindt. Hij verwees ook naar een artikel in het “Kortrijks
handelsblad” van 1958 waarbij sprake was van een bloeiende
genootschap en hij, terecht, betreurt dat onlangs in “Kerk & Leven”
geen melding gemaakt werd in de rubriek “bruisend parochieleven”
over wat ons genootschap vandaag de dag nog betekent. Inderdaad, het
is niet zo evident om zich bij ons aan te sluiten.
Onze ondervoorzitter Frans nam op zijn rekening het beschrijven van
een beknopte C.V. van onze 3 laureaten met ongelooflijke plezante
anekdoten. Ja onze gedecoreerden… soms rare mensen hé.
Terwijl heel wat foto’s gemaakt werden ten einde een volledige
reportage te maken van onze jaarlijkse samenkomst, komt, zoals elk
jaar, onze grote Marcellin te voorschijn, met deze keer een thema om
opnieuw achterover te vallen van het lachen, zoals “Hoe ons moeder
vroeger de was deed”… Wij mogen samen opnieuw spreken van geluk,
want de sfeer en de kwaliteit van het eten, hebben gemaakt dat het
naar meer smaakt, en terwijl vandaag meer en meer gesproken wordt
over ‘Apocalyptische’ scenario’s, laat ons naar de Bijbel grijpen
met de blijde boodschap dan naar bedenksels te luisteren door
menselijke fantasie bedacht.
Christian Dumont
* * * |
